ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ ΡΕ…

Ότι και να πούμε είναι λίγο…Είναι από αυτές τις ελάχιστες στιγμές όταν κάποια πράματα που νιώθεις δεν περιγράφονται με λέξεις,αρκεί μόνο να τα ζείς…Όσοι έζησαν τα του κλειστού χτές το απόγευμα,σήμερα θα αισθάνονται ακόμα πιο περήφανοι που είναι ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ.Ομάδα ατσάλι και κόσμος φωτιά δημιούργησαν ένα κράμα  που δύσκολα θα συναντήσεις αλλού.Από το χτεσινό παιχνίδι μόνο θετικά μπορούμε να αποκομίσουμε…Τι να πείτε ολοι ρε τυχαίοι μπροστά στο ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ?Αυτή η ομάδα έχει φανέλα,έχει ιστορία,έχει κάτι το μοναδικό που σε κάνει να αισθάνεσαι οτι είναι δικό σου,τόσο οικείο που πουθενα αλλού δεν θα νιώσεις έτσι…Το ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ χτες τα έβαλε με το σύστημα και το γκρέμισε,κόντρα στα όποια “προβλήματα” αντιμετωπίζει αυτά τα τελευταία χρόνια,τα έβαλε με το χρήμα και το ξεφτύλισε,το απαξίωσε πλήρως…Παίχτες που τα μάτια τους πετάγανε φλόγες δεν κώλωσαν αλλά αντιθέτως απομυθοποιήσαν την ομαδούλα του φάρου με τους πρωτοκλασάτους ακριβοπληρωμένους αθλητές,αποδεικνύοντας έτσι ότι ρόλο παίζει η φανέλα,ο κόσμος και η ιστορία τα οποία και πότε δεν θα αποκτήσουν με βέβαιο προορισμό τον αφανισμό στον χρόνο.

Αυτό το ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ δεν έχει να φοβηθεί κανέναν ,ο κόσμος της πόλης πρέπει να το αγκαλιάσει ακόμα πιο πολύ και όλοι μαζί να το φτάσουμε εκεί που πραγματικά του αναλογεί… 

Υγ:Πες μας Alphonso απο εκεί ψηλά που μας παρακολουθείς κάθε φορά,αλήθεια πόσο περήφανος ένιωσες εχτές?

Fentagin 1980